Rethy's

edit @ 6 May 2008 13:01:49 by Rethy's

กลับมาแล้วฮะ กลับมาเล่าบรรยากาศให้ฟัง
คือถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีอะไรมากก็ตาม แต่ว่าก็เป็นการไปเีที่ยวต่างจังหวัดครั้งสุดท้าย
ก่อนจะที่ต้องเริ่มต้นชีวิตการทำงานอย่างจริงจัง...
พูดแล้วก็ใจหายอ่าาาา แต่ว่า Life goes on ล่ะนะ

พัทยานี่...ไปมาไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแล้ว ไปมาทุกที่ทุกอย่างก็ดูจนเบื่อ แต่ว่าก็ยังตื่นเต้นอยู่ดี
ไปพักที่ Ambassador จอมเทียน จริงๆแล้วที่ได้ไปเพราะคุณม๊าไปสัมมนาน่ะ
แล้วก็ได้เล่นแต่สระน้ำ -_-" กับนอนเกลือกกลิ้งอยู่ในห้องพัก เอิ๊กส์ๆๆๆๆ
มีวันหนึ่งที่พากันไปเล่นน้ำทะเล นอกจากจะเต็มไปด้วยแมงกระพรุนแล้ว
ยังได้แผลกลับมาอีกด้วยยยยยยยยย
โดนอะไรซักอย่างใต้น้ำบาดซะเลือดโชก ทั้งสองเท้าเลย >o<"
จากวันนั้นก็เดินกะเผลกตลอดทริป เพิ่งจะหายดีหลังจากกลับมากรุงเทพได้ซักพัก
ตัวดำปิ๊ดปี๋ หน้าก็ดำปิ๊ดปี๋ 55555
ได้ไปดูการแสดงโลมาที่โอเอซิสโลมา ดูไม่ค่อยจะมีคนมาเท่าไหร่ แต่ว่าโลมาน่ารักใช้ได้ๆ

(แปะรูปโลมาไว้ก่อนนะ อยู่ที่อีกกล้องง่ะ)

ที่สำคัญเลยก็คือ ได้เรียนขับรถแล้วในที่สุดดดดดดดด
เรียนกับคุณป๊านี่แหละ ไม่ได้ไปเรียนกับอาจารย์ที่ไหนเลย
(แล้วทำไมต้องถ่อไปสอนกันถึงพัทยานะ...ไม่เข้าใจ กร๊ากๆๆๆ)
ตอนแรกเค้าก็อธิบายนั่นนู่นนี่โน่น แล้วก็ลองให้ไปนั่งที่คนขับ แล้วก็พูดๆๆๆๆๆ
แล้วพอถึงตอนจะเริ่ม เค้าให้เริ่มสตาร์ทเครื่อง
ก็ปรากฏว่า...แชะ...แชะ...ไม่ติด
เอาใหม่...แชะ...แชะ...ไม่ติด
ก๊าซซซซซซซ ข้าน้อยทำอะไรผิดไปอีกแล้วหรือออออออออ
(เนื่องจากความเดิมในครั้งก่อน ข้าน้อยเกิดความกลัวขึ้นสมองว่ากุญแจรถจะหักคามือถ้าบิดแรงเกินไป
และทำใ้ห้ข้าน้อยไม่กล้าจะบิดกุญแจไปจนลงล็อกมัน ทำให้สตาร์ทรถไม่ติด
ซึ่งเป็นที่ขายหน้าประชาชี = น้องๆ ที่เฝ้าดูอยู่อย่างแรง)
ลองเปลี่ยนให้คุณป๊ามาบิดก็...แชะ...แชะ...อยู่เป็นสิบรอบ...อ่าวเป็นเรื่องซะแล้ว
พอจะเปิดฝากระโปรงหน้าดูก็...นิ่ง...อ่าวฝาไม่เปิด...อ่าว...อ่าว...อ่าววววววววววว
คุณป๊าต้องเดินไปหารถไปร้านซ่อม พาช่างมาดู
หนึ่งคนก็ยังเปิดฝากระโปรงไ่ม่ได้...ต้องไปพามาอีกคนถึงจะเปิดได้ด้วยการงัดแงะช่วงล่างกันยกใหญ่
สรุปว่า...แบตเตอรี่หมดเจ้าค่ะ.....................แล้วทำไมต้องมาหมดเอาตอนเราจะขับด้วยล่าาาาาาาาา T^T
น้องๆตัวแสบที่นั่งอยู่ในรถด้วยบอกว่าซวย (เหอะๆๆๆ) แต่คุณป๊าบอกว่าโชคดี
ดีแล้วที่มันหมดซะก่อนที่เราจะขับ ไปหมดเอากลางถนนจะแย่เอา...ก็จริงล่ะนะ
เนื่องด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เรารู้สึกอยากจะศึกษาเรื่องเครื่องยนต์ให้มากกว่านี้
อย่างน้อยก็เอาเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับไอ้รถที่เราอยากจะขับเนี่ยแหละ
พอมีปัญหาอะไรขึ้นมา มันต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้บ้างแหละ ไปตายกลางทางจะทำไงถ้าไม่รู้อะไรเลย
รักจะขับก็ต้องรักจะศึกษารายละเอียดต่างๆที่เกี่ยวกับเค้าด้วยถึงจะดี...

ในขณะที่เรากำลังสนุกสนานมีความสุขอยู่กับครอบครัว
ณ อีกมุมเมืองห่างจากโรงแรมไปประมาณ 10 กิโลเมตร
เพื่อนของเรา 2 คนกำลังทำงานกันอย่างเอาเป็นเอาตาย...
เนื่องด้วยเค้ารับจ็อบตัดโมเดลกันแล้วเจ้าของเค้าให้มาทำงานที่ออฟฟิศเค้าที่พัทยา
...และก็เกิดเหตุการณ์เรื่องราวต่างๆมากมาย...
ซึ่งเ็ป็นบทเรียนที่สำคัญมากสำหรับเราทีเดียว จะจำไว้ให้ขึ้นใจ
ว่าการจะทำข้อตกลงกับใครต้องทำให้ชัดเจน และเราต้องกล้าที่จะเรียกร้องในสิ่งที่เราควรได้
เรื่องงานเรื่องผลประโยชน์มันไม่เข้าใครออกใคร เราต้องรักษาผลประโยชน์ของตัวเราเอง
แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ควรไปเอาเปรียบคนอื่นๆด้วยเช่นเดียวกัน...

บ้านเราน่ะไปเที่ยวกันบ๊อยบ่อย ไอ้เราสิจำไม่ค่อยจะได้ว่าเคยไปที่ไหนมาแล้วบ้าง
คิดในแง่ดีก็ดีเหมือนกันนะ พอไปเที่ยวที่ๆเคยไปมาแล้วจะได้ไม่รู้สึกเบื่อ ไปแล้วไปอีกได้เรื่อยๆ
แต่คิดอีกที...ถ้าจำไม่ได้แล้วจะไปทำไมฟระตรู...
แต่ได้ชื่อว่าไปเที่ยว...ยังไงซะเราก็ชอบอยู่ดี แหะๆๆๆ

เราชอบภาพแบบนี้นะ ถึงจะดูไม่ค่อยมีความหมายอะไรก็เถอะ

edit @ 18 May 2008 01:41:36 by Rethy's