จากโครงการโรงเรียนลูกบาศก์

จาก MS : น้องเหมียวหาบ้าน [TAG] ของรัม


@@@@@@@@@


เช้าวันนี้ฝนก็ตกเหมือนหลายๆวันที่ผ่านมา
วันนี้รดาออกจากบ้านเช้ากว่าปกติเพราะตั้งใจจะมาเล่นน้ำฝนแถวๆโรงเรียน
แล้วก็เลยเปียกมะแล่กมะแล่กตอนที่มาถึงห้องเรียน
รดาแอบเห็นว่าข้าวฟ่างก็เปียกเหมือนกัน เราหันมาสบตากันอย่างรู้ทันอีกฝ่าย
ก็นะ...เราเป็นพวกชอบเล่นน้ำฝนเหมือนกันนี่นา~

ในขณะที่รดากำลังจะเดินไปเอาผ้าขนหนูในล็อกเกอร์นั่นเอง
รดาก็ได้ยินเสียงของรัมดังขึ้นจากด้านหลังว่า "มีใครเลี้ยงแมวได้มั้ย?"

แมวเหรอ??
รัมเก็บแมวมาได้เหรอ??

รดาก็เลยรีบหยิบผ้าขนหนูแล้ววิ่งไปหารัมที่โต๊ะ
เห็นรัมตัวเปียกโชกกำลังวางลังกระดาษที่มีเสื้อกันฝนคลุมอยู่อย่างเรียบร้อยลงบนโต๊ะของรัม
ได้ยินเสียงเล็กๆร้องดังออกมาจากลังนั่น...ยังเด็กๆกันอยู่เลยใช่ม้า...
รดาหันไปมองที่รัม...ที่คนอื่นๆพากันเรียกว่าเจ๊ใหญ่ประจำห้อง
แต่ตอนนี้กลับยืนนิ่งตัวเปียกเหมือนเล่นน้ำฝนมาเหมือนรดาเมื่อหาคนเลี้ยงให้ลุกแมว

รัมต้องเป็นที่รักแมวมากๆแน่ๆเลย
เพราะไม่เค้ย...ไม่เคยที่รดาจะเห็นรัมยอมให้ชุดนักเรียนเปียกนี่นะ
เพราะฉะนั้น รัมคงมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถดูแลเจ้าตัวเล็กพวกนี้ได้หมด
รดาจะช่วยเลี้ยงได้มั้ยนะ? รัมจะยอมให้รดาเลี้ยงให้มั้ยนะ?

เสียงลูกแมวดังออกมาจากลังกระดาษอีกแล้ว...เพื่อนๆบอกว่ามันคงกำลังหิว
รุจก็เลยอาสาไปซื้อนมสำหรับแมวมาให้เจ้าตัวเล็กทั้งหลาย
ในระหว่างที่ทุกคนกำลังวุ่นวายหาอาหารมาให้ รดาก็ถือโอกาสที่คนน้อยๆเข้าไปดูเจ้าเหมียวๆบ้าง

น่ารักจังเลย~~ >////<
ลูกแมวตัวเล็กนี้ดดดดเดียว แค่อยู่ในอุ้งมือได้เท่านั้นเอง นอนขดกลิ้งไปมาอยู่ลังกระดาษ
มีตั้ง 6 ตัวแน่ะ!!
รดาขอจับซักนิดได้มั้ยน้อ...

แต่ก่อนที่รดาจะได้ทำอะไร เพื่อนๆก็เอานมมาให้เจ้าเหมียวแล้ว
รดาก็เลยต้องถอยออกมานิดหนึ่ง แต่ก็ยังยืนดูอยู่ใกล้ๆนะ
เจ้าเหมียวแต่ละตัวกลุ้มรุมจานนมกันแบบเอาเป็นเอาตาย
จะมีก็แค่ตัวหนึ่งที่ไม่เข้าไปกินนมกับพี่น้อง...
หลังจากนั้นหลายๆตัวที่คงเริ่มอิ่มแล้วก็แยกย้ายกันออกมาจากจานนม
เหลือเพียงตัวสุดท้าย...

เจ้าขนฟูสีส้มที่ดูจะตัวเล็กว่าใครเค้ายังคงเลียจานนมที่หมดแล้วไม่ยอมหยุด
พอรดาเข้าไปใกล้ๆก็หยุดแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาร้องเมี้ยวๆใส่รดา

...อยากกินอีกล่ะสิท่า...

รดาเองก็อดขำไม่ได้กับท่าทางของเจ้าตัวเล็กที่กินจุผิดกับรูปร่าง
แล้วแถมกำลังจ้องตาแป๋วมาที่รดาไม่ยอมวางตา

ทันใดนั้น โดยไม่คาดคิด ก้อนฟูสีส้มนั้นก็กระโดดขึ้นมาจากโต๊ะ
พยายามจะมาเกาะที่มือของรดา แต่ก็เกาะไม่อยู่แล้วทำท่าจะร่วงลงไปที่พื้น
รดาตกใจมาก...แล้วปฏิกิริยาโต้ตอบที่รวดเร็ว(กว่าที่คิด)ของรดาก็ทำงาน
มือทั้งสองข้างถูกยื่นออกไปตะครุบเจ้าเหมียวน้อยไว้ได้อย่างรวดเร็ว

เจ้าเหมียวตัวสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอดของรดาอย่างปลอดภัยแล้ว...

"ไม่เป็นไรนะ...ไม่เป็นไรแล้ว..."
รดาลูบหัวลูบหลังเจ้าตัวเล็กเบาๆ เอาแก้มแนบไปกับขนฟูๆนั่น แล้วพูดปลอบโยนไปเรื่อยๆ
ถึงจะไม่รู้ภาษากันแต่ความรู้สึกห่วงใยคงส่งถึงกันได้สินะ

ความห่วงใย...
และความผูกพัน...
มันเกิดขึ้นมาได้ยังไงก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
แล้วความรัก...มันเกิดขึ้นมาได้ยังไงนะ...
อาจจะเกิดขึ้นตั้งแต่แวบแรกที่เราได้สบตากันล่ะมั้ง?



รดาตัดสินใจอุ้มเจ้าตัวเล็กแล้วเดินไปหารัม...
เอ้า!! เอาไงเอากัน...ถึงรดาจะกลัวรัมก็เถอะนะ
ลองขอดูก่อน...ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกเนอะเจ้าตัวเล็ก...

"เอ้อ...รัมจ๊ะ?"
รดาเอ่ยเรียกรัมอย่างกล้าๆกลัวๆ
"เอ่อ...รดาขอ..."

"เอาสิ"
รัมตอบกลับมาเรียบๆ

"ห...เห?"
รดางงเป็นไก่ตาแตกทีเดียว...เอาสิคืออะไรคะรัม >.<''

"จะขอเอาไปเลี้ยงใช่มั้ยล่ะ? เอาสิ...แล้วอย่าลืมตั้งชื่อด้วยล่ะ"
รัมยิ้มให้รดานิดหนึ่ง ก่อนจะหันไปสนใจลูกแมวตัวอื่นๆที่กำลังได้เจ้าของไปทีละตัว

เอ้อ...สรุปว่าเหมียวน้อยนี่ได้อยู่กับรดาแล้วใช่มั้ยล่ะเนี่ย?
ถึงจะยังงงๆอยู่แต่ก็ดีใจจังที่ได้อยู่กับเจ้าหนูนี่แล้วล่ะ
รดายกเจ้าขนฟูสีส้มขึ้นมาเสมอหน้า
เราจ้องตากันอยู่พักหนึ่ง...

รดากำลังคิดชื่อให้เด็กคนนี้...
สีส้มๆนวลๆ...
กินจุด้วยเนอะ...

"ชื่อโมจิละกันนะ...โอเคมั้ยจ๊ะโมจิ?"

เจ้าเหมียวตัวน้อยร้องเงี้ยวให้รดาทันที แล้วก็แลบลิ้นออกมาเลียจมูกรดาด้วย

"ฮ่ะๆๆ จั๊กจี้นะแหม~~"




เจ้าโมจิ...รดาจะดูแลโมจิเป็นอย่างดีเลยนะ...
แล้วเราไปเล่นกันนะ!!


.........


รัมมองดูเพื่อนตัวเล็กของเธออยู่นาน...
ท่าทางเรดูจะเป็นห่วงลูกแมวตัวนั้นมากทีเดียว
เห็นแล้วก็นึกขำท่าทางทั้งของเรและของลูกแมวนะ
เหมือนจะสนิทกันได้อย่างรวดเร็วกว่าคู่ไหนๆเลยนะเนี่ย...

อย่างนี้ก็คงไม่น่าห่วงแล้วมั้ง...








โมจิ :
- กินจุ
- ขี้เล่น
- ขี้อ้อน - ทั้งเพื่อของกินและเพื่อให้มาเล่นด้วย
- ไม่ชอบขู่ แล้วก็ไม่ชอบให้ขู่
- ตัวผู้โมเอ้...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

โฮ่ น้องโมจิ กินเก่งดีแฮะ
แมวขี้อ้อนน่าร้ากกกก ><

โฮ่... น่ารักและโมเอ้ตามเจ้าของสินะคะ
(หลบเท้าพี่กุ๊ก)

#1 By A-Rooj on 2009-07-01 09:23

อ่านมาเรื่อยๆ มาฮาตรงคำสุดท้ายนี่แหละ
"ตัวผู้โมเอ้"

แต่เอาเข้าจริงมันก็โมเอ้แทคทีมนะเนี่ย
ชอบเนื้อหาและภาพประกอบครับ น่ารักกุ๊กกิ๊กconfused smile

#2 By โคค่อน on 2009-07-01 10:18

แอร๊... สงสัยน้องโมจิจะเป็นแมวที่น่ารักที่สุดในกล่องล่ะมั้งนี่ surprised smile

กินเยอะโตไวไวน๊า ...cry cry cry

#3 By น้ำตาล on 2009-07-01 15:29

แอร๊ย ไนท์อิจฉาโมจิ!!

(ไปอ้อนแม่เขายังงั้นได้ยังไง คนที่จะอ้อนได้น่ะมีแต่พ่อเท่านั้นนะรู้ไหมฮึ!!)

...อยากให้ไนท์พูดประโยคนี้จัง 55555

ถ้าพี่กุ๊กเขียนให้ไนท์ไปเล่นกับโมจิด้วย ไนท์ก็ได้เป็นพ่อคน(?)สมบูรณ์แบบแล้วละครับ double wink

#4 By Zahnarzt : whitehamster on 2009-07-01 19:58

รัมให้ง่ายจังเลย สงสัยเพราะเป็นหนูเร
หนูเรกะเจ้าน้องโมจิ
เหมือนแม่แมวกะลูกแมวเลย question

#5 By ๐Nine๐ on 2009-07-01 20:55