Rethy's

[กิจกรรม] Estelle Online

@@@@@@@@@ 

"เรด เป็นอะไรไปน่ะ? เงียบเชียว..."
หญิงสาวเจ้าของดวงตาสีเขียวสดใสเอ่ยปากถามเพื่อนสาวของตัวเอง
ที่ไม่ได้พูดอะไรซักคำนับตั้งแต่เข้ามาในดันเจี้ยนแห่งนี้
หญิงสาวผมสีน้ำเงินยาวสยายเอ่ยเพียงคำร่ายเวทย์อย่างต่อเนื่องโดยไม่ยอมหยุดพัก
เมื่อพลังเวทย์ลดลงมากก็ใช้การดื่มยาเพิ่มพลังเอา
แม้ทั้งสองจะอยู่ปาร์ตี้เดียวกัน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันซักคำ
มีแต่อลิซที่พูดเรื่องราวต่างๆให้กับเรดฟังอยู่เพียงฝ่ายเดียว จนเธออดรนทนไม่ไหว
ต้องเป็นฝ่ายถามเพื่อนของตนในระหว่างที่มอนสเตอร์ยังไม่ทันเกิด

"เปล่าหรอกจ้ะ อลิซ ไม่มีอะไรหรอก"
ดวงตาสีน้ำเงินนั้นยิ้มตอบให้เธอพร้อมๆกับมุมปากที่ยกยิ้มน้อยๆ
...ต่างจากปกติที่ริมฝีปากบางนั้นมักจะยิ้มกว้างให้เธออยู่เสมอๆ...
"ไม่เชื่อหรอก ปกติเรดไม่เคยเงียบอย่างนี้นี่นา"
ภาพแสดงอารมณ์งอนปรากฏขึ้นที่เหนือหัวหญิงสาวตาสีเขียว
เรดหัวเราะขำเพื่อนสาวของตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
"ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรหรอก ก็แค่เรื่องเดิมๆน่ะ"
"เรื่องอะไรล่ะ? เล่าได้มั้ยจะได้ระบายออกมาบ้าง
เผื่อเรดของเราจะได้ไม่ทำหน้าเป็นกระต่ายถูกทุบอย่างนี้"
คำพูดติดตลกของอลิซทำให้เรดหลุดหัวเราะจริงๆออกมาได้
หญิงสาวยกมือข้างที่ว่างตีเพียะเข้าที่แขนของเจ้าของดวงตาสีเขียวที่แกล้งโอดครวญ

อลิซจูงมือเรดตรงเข้าไปในบ้านพักกลางดันเจี้ยนซึ่งเป็นที่ๆมอนสเตอร์ไม่อาจเข้ามาได้
และนั่งรออย่างอดทนจนอีกฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
"อยากรู้จริงๆเหรอ?"
"อื้ม..."
"อ่า..." ดวงตาสีน้ำเงินมองกลับไปกลับมาระหว่างเจ้ากระต่ายน้อยที่นั่งอยู่เคียงข้างกับมือของตน
"เอ่อ...อ่า...เราว่าไม่ดีกว่า!" ร่างบางผลุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่ไม่ไวไปกว่ามือของหญิงสาวที่อยู่เคียงข้างที่จับไว้ได้อย่างทันท่วงที
อลิซจ้องหน้าร่างบางตรงหน้าที่พยายามหันหน้าหนีเธออยู่อย่างไม่วางตา
...หน้าแดง?... เรดหน้าแดงเหรอ?

"เอ่อ เรด..." อลิซเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจ "...ไม่สะดวกจะเล่าก็ไม่เป็นไรนะ"
"อ๊ะ!! ไม่เป็นไร เอ่อ..." ผมสีน้ำเงินสะบัดไปมาด้วยแรงส่ายหน้าของหญิงสาว
"เอ่อ..." ดวงตาสีสวยยังคงหลุบต่ำ แต่ก็เห็นได้ว่าพยายามจะพูดอะไรซักอย่างออกมา
อลิซรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ และได้ยินเสียงของคนตรงหน้าแผ่วๆ
"หือ? ว่าไงนะ?"
"...อน...น่ะ"
"อะไรน่ะ? ไม่ได้ยินเลยเรด"
หญิงสาวถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้นอีกเล็กน้อย
"เอ่อ...เรามีปัญหากับเพื่อนนิดหน่อยน่ะ"
"ทะเลาะักันเหรอ?"
"เปล่าจ้ะ!! ไม่ได้ทะเลาะกันหรอก" ดวงหน้าสวยส่ายไปมาเร็วๆก่อนจะกลับไปก้มหน้าเหมือนเดิม
"แล้วทำไม เรดถึงได้มาทำหน้าลำบากใจอยู่แบบนี้ล่ะ?"
เธอเอื้อมมือไปหยิบปอยผมที่หลุดลงมาบริเวณข้างหูของหญิงสาวไปทัดไว้ที่เดิม
แล้วก้มลงไปมองหน้าอีกฝ่ายใกล้ๆ เพื่อรอคำตอบ
"ก็...เราคิดว่า..." นัยน์ตาสีน้ำเงินใสนั้นมองเสไปทางอื่นเพื่อเลี่ยงการสบตากับผู้ตั้งคำถาม
"เราคิดว่าเรารู้สึกดีกับเพื่อนคนนึงในชั้นเป็นพิเศษน่ะ"
หญิงสาวคิดว่าเธอพอจะเดาสาเหตุได้คร่าวๆแล้ว
แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตั้งคำถามให้เพื่อนของเธอเล่าต่อ
"อ่าฮะ...แล้ว?"
"แล้ว..." เรดทำสีหน้าครุ่นคิด
"เพื่อนคนนั้นก็คงรู้สึกดีกับเพื่อนของเราอีกคนนึงในชั้นเป็นพิเศษเหมือนกัน"
ไม่ต้องเดาแล้วตอนนี้...ชัดเจนมาก
แต่เธอก็ทำได้แต่ลูบหัวของอีกฝ่ายอย่างเบามือเพื่อปลอบโยนเท่านั้น
"เค้าสองคนคงมีความรู้สึกตรงกัน...เรื่องราวของพวกเค้าคงจบลงอย่างมีความสุขสินะ..."
เรดยังคงพูดเหมือนเพ้อและดวงตาก็หลุบต่ำลงมองแต่พื้น
"แล้วตอนนี้เรดมีความสุขดีไหมล่ะ..." เธอไม่กล้ามองหน้าหญิงสาว เธอไม่อยากเห็นน้ำตา...
"นั่นสิอลิซ...เราควรจะดีใจและมีความสุขที่เห็นเค้าสมหวัง..."
เพื่อนของเธอนั่งกอดเข่าเอาไว้ ก้มหัวซุกลงไป ท่าทางที่แสดงให้เห็นถึงความโดดเดี่ยว...
"แต่ปัญหาคือ...ทำไมเราถึงไม่มีความสุขเลยนะ..."

อลิซขยับตัวเข้าไปโอบไหล่เรดแน่น ก่อนจะเอ่ยคำถามที่เธอคิดว่าเป็นประเด็นออกมา
"แล้วเรดหยุดรักเขาได้ไหมล่ะ"
ดวงหน้าหวานเงยขึ้นมามองหน้าเธอในทันใด ดวงตานั้นเต็มไปด้วยคำถาม
"เห...รักเหรอ?"
"ใช่...รัก" เธอยืนยันคำเดิมอย่างชัดเจนหนักแน่นอีกครั้ง
หญิงสาวในอ้อมแขนเธอดูสับสนหนัก...
"ร...รัก...เหรอ? เรา...รักเค้า...เหรอ?"
"ก็ถ้าเป็นถึงขนาดนี้ ก็คง...รักแล้วล่ะ"
"ถ้าอย่างนั้น...เราควรจะทำไงดีล่ะอลิซ?" เรดสูดลมหายใจเข้ายาว
"เวลาที่เห็นเค้าสองคนอยู่ด้วยกัน เรารู้สึกเหมือนจะขาดใจ
มันทรมานมากจนเราทนเจอพวกเค้าแทบไม่ไหวแล้ว
ทั้งๆที่ทั้งสองคนเป็นเพื่อนของเรา เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย"

ความรู้สึกทั้งหมดพรั่งพรูออกมาอย่างรวดเร็วราวกับถูกสะกดกลั้นไว้มานาน
อลิซเงียบไปเมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากเพื่อนคนนี้ของเธอ
ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาเบาๆ
"เรด...รักเพื่อนสองคนนั้นมั้ยล่ะ?"
"รักจ้ะ ถึงแม้คนนึงจะดูดุๆไปหน่อยก็เถอะ..."
"แล้วเรดก็เลิกรักคนนั้นไม่ได้ ด้วยสินะ"
"เอ้อ...ก็...คงยังไม่ได้..." หญิงสาวยกสองมือปิดหน้าตัวเองเอาไว้ ราวกับจะหนีความจริงไปได้
"ถ้าอย่างนั้นก็ทำใจ..." อลิซพูดขึ้นอีกที หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง
"ถึงแม้จะไม่มีความสุขเวลาเห็นพวกเขา
แต่ขอให้เรดมีความสุขที่ได้รัก...ทั้งคนๆนั้น แล้วก็เพื่อนเรดด้วย..."
คำพูดหยุดไปอย่างกะทันหัน เธอรู้สึกเหมือนว่าตัวเองพูดไม่เก่งขึ้นมาดื้อๆ
"และอย่างน้อย เรดก็ยังมีเรานะ" หญิงสาวลูบแขนเพื่อนของเธอเบาๆอย่างตั้งใจจะหมายความตามที่พูด

"ฮื่อ...ขอบใจมากนะจ๊ะอลิซ" มือเรียวเล็กในถุงมือสีขาวสะอาดเอื้อมมากอดร่างโปร่งตรงหน้าแน่น
ดวงตาสีเขียวมรกตเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ึถึงกับปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากเช็ดน้ำตาให้เรดอย่างเบามือ แล้วก็หยิกแก้มแดงๆเล่น
เรียกเสียงร้องโอดโอยจากคนตรงหน้าได้เป็นอย่างดี

"ป่ะ ไปตีมอนกันดีกว่า เกิดมาเต็มไปหมดแล้วเนี่ย"
"จ้า...~"





@@@@@@@@@

ตามอ่านทางฝั่งอลิซได้ที่ [CS SS] เหตุเกิดบนหน้าคอม จากนามินค่ะ

@@@@@@@@@

สรุป

- คิดมากเรื่องตรองกับรัม (จาก ความสำคัญ II ของนที)
- เข้าไปเล่นเกมกับอลิซ แต่ไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนที่เคย
- อลิซสงสัยว่ามีอาจจะมีเรื่องไม่สบายใจเลยถาม
- บอกไปว่าไม่สบายใจเรื่องปัญหาหัวใจ
- ได้อลิซปลอบและให้คำแนะนำ